رویکرد یادگیری انتقالی مبتنی بر فضای معنایی مشترک برای شناسایی پیوسته کاربران تلفن همراه

افزایش روزافزون استفاده از تلفن‌های هوشمند و پیشرفت چشمگیر قابلیت‌های آن‌ها، این ابزار را وسیله‌‌ای در دسترس برای عموم مردم تبدیل نموده است. از طرفی ذخیره‌سازی اطلاعات شخصی و داده‌های محرمانه در تلفن‌های هوشمند، این وسیله را همواره در معرض تهدیدات امنیتی قرار داده است.روش‌های مرسوم احراز هویت تک‌مرحله‌ای بوده و توانایی شناسایی پیوسته کاربران پس از تأیید هویت اولیه و باز شدن قفل تلفن‌ همراه را ندارند. این پژوهش از روش احراز هویت زیست‌سنجی «الگوی رفتاری کاربر در زمان استفاده از برنامه‌های کاربردی تلفن همراه» جهت شناسایی پیوسته کاربران تلفن‌های هوشمند استفاده مینماید.چالش اصلی در انواع روش‌های زیست‌سنجی رفتاری، تغییر رفتار کاربر پس از گذر زمان و در پی آن نداشتن الگوی رفتاری ثابت در درازمدت می‌باشد. این امر موجب کاهش دقت سیستم احراز هویت گردیده و در پی آن امنیت کاربر را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. در این مقاله روشی نوین برای حل مسئله شناسایی پیوسته در گوشی‌های تلفن همراه براساس رویکرد یادگیری انتقالی ارائه شده است. روش پیشنهادی راهکاری برای تعریف فضای معنایی مشترک با هدف یکسان نمودن فضای ویژگی مبدأ و مقصد و فراهم نمودن امکان استفاده از مبحث یادگیری انتقالی پیشنهاد می‌دهد. بر اساس آزمایش‌های انجام شده نشان داده‌ایم راهکار ارائه شده در مقاله حاضر، هویت کاربر را به‌صورت پیوسته و ضمنی بادقت و عملکرد مناسب احرازکرده و نسبت به روش‌های دیگر برتری دارد.